Deep Ocean
Banned
- Katılım
- 25 Tem 2009
- Mesajlar
- 151
- Reaction score
- 0
- Puanları
- 0
Yaşar Nuri hem geleneksel medrese sistemini eleştirdi hemde İmam Gazali`nin eserinden cımbızladığı bir cümleyle İmamı Gazali`ye saldırdı
"SÖZ gümüşse sükût altındır" sözü bir toplumu mahvedecek en yıkıcı alçaklığı meşrulaştıran zehirli bir söylemdir. Konuşmak zorunda ve sorumluluğunda olan aydınları susturmaya yönelik bir yemleme tâbiridir. Yani konuşursan, en iyi ihtimalle gümüş elde edersin; oysaki sustuğun takdirde kazanacağın altın olacaktır.
İşte, atasözü diye yutturulan bu zehirli söylemin arka planı budur. Bu arka planın besleyici kaynağı daima din olmuştur. "Arap-egemen dönem İslamı"nın (Emevî-Abbasî dönemi) kitaplara sokup kurallaştırdığı iki zehirli slogan vardır. Bunların biri medrese kaynaklıdır, biri tekke kaynaklı. Medrese kaynaklı putperest pranga şudur:
"Bir öğrenci, üstadlarına `Niçin?` diye soruyorsa o öğrenciden hayır gelmez."
Şu namert tasalluta bakın! Hem öğrenci olacak hem de hocasına "Niçin?" diye soramayacak!
"Niçin?" sorusundan böylesine rahatsız olan bir dünyanın mutlu bir geleceği olabilir mi? Nitekim de olmamıştır, olamamıştır.
Tekkenin vurduğu pranganın putçuluğu daha da katmerlidir. Tekkenin köleleştirme kuralı şöyle konmuştur:
"Mürşit elinde mürit, gassâl elinde meyyit gibi olmalıdır."
Bu putperest sloganın bugünkü dille ifadesi şudur:
"Tarikat şefine mürit olan, ölü yıkayıcının elindeki ölü gibi olmalıdır."
Yani tarikat şefi onu ne yana çevirirse çevirsin, itiraz etmemelidir.
İşte, İslam ümmeti denen camia, bin yıla yakın bir süredir bu iki zehirli slogana teslim edilmiş durumdadır. Oysaki bu camianın inandığını iddia ettiği İslam, "Allah`tan başka hiçbir kişiye ve güce teslim olmamak" diye tanımlanan bir dinin adıdır.
Nerede o din, nerede "İslam ümmeti" denen camianın yaşadığı din!!!
İMAMI ÂZAM`DAN GAZALÎ`YE GEÇMENİN FATURASI
İslam tarihinde aklı prangalamanın sembolü sayılan Gazalî, tarikat hurafeciliğinin kaynak kitaplarından biri sayılan ünlü eseri İhyau`l-Ulûm`da şunu diyebiliyor:
"Mürşitlere intisap eden âlimler cahiller kadar yüksek mertebelere erişemezler. Çünkü mertebe kazanmak için mürşide tam teslimiyet şarttır. Âlimler ise teslimiyet göstermekten çok ilmî değerlendirmeler yaparlar."
Gazalî`nin bu sözleri, Kur`an açısından baktığımızda, tam bir bühtandır, Allah`a ve dine hakarettir. Bu talihsiz söylemden çıkan sonuç şudur: Adam olmak için ilimden kaçmak, ilimden nefreti kutsallaştıran birilerine sığınmak lazımdır.
Kur`an, Gazalî`nin dediğinin tam tersini söylüyor. Mürşit ilimdir. Kur`an ilimden başka mürşit kabul etmez. Eğer kişiden bir mürşit söz konusu olacaksa bu da ilim adamıdır.
Gazalî`den üç buçuk asır önce yaşayan ve Arapçılığa karşı akılcılığın öncülüğünü yapan şehit dahi İmamı Âzam, tam bu noktada, Kur`an düşüncesinin temel anlayışını formullendirirken şöyle demiştir:
"Eğer dünya ve âhirette Allah`ın velilerinden maksat bilginler değilse, Allah`ın velisi yok demektir."
İmamı Âzam hikmetini bırakıp Gazalî hezeyanına geçmenin faturası çok ağır olmuştur. İslam dünyası şunu artık anlamak zorundadır:
İlim yoksa ne velilik vardır ne de mürşitlik. İlim yoksa sadece sahtekârlık, riyakârlık ve bir de Allah ile aldatmak vardır. Öyle şey yoktur deniyorsa, o zaman imansızlık vardır.
KAYNAK
"SÖZ gümüşse sükût altındır" sözü bir toplumu mahvedecek en yıkıcı alçaklığı meşrulaştıran zehirli bir söylemdir. Konuşmak zorunda ve sorumluluğunda olan aydınları susturmaya yönelik bir yemleme tâbiridir. Yani konuşursan, en iyi ihtimalle gümüş elde edersin; oysaki sustuğun takdirde kazanacağın altın olacaktır.
İşte, atasözü diye yutturulan bu zehirli söylemin arka planı budur. Bu arka planın besleyici kaynağı daima din olmuştur. "Arap-egemen dönem İslamı"nın (Emevî-Abbasî dönemi) kitaplara sokup kurallaştırdığı iki zehirli slogan vardır. Bunların biri medrese kaynaklıdır, biri tekke kaynaklı. Medrese kaynaklı putperest pranga şudur:
"Bir öğrenci, üstadlarına `Niçin?` diye soruyorsa o öğrenciden hayır gelmez."
Şu namert tasalluta bakın! Hem öğrenci olacak hem de hocasına "Niçin?" diye soramayacak!
"Niçin?" sorusundan böylesine rahatsız olan bir dünyanın mutlu bir geleceği olabilir mi? Nitekim de olmamıştır, olamamıştır.
Tekkenin vurduğu pranganın putçuluğu daha da katmerlidir. Tekkenin köleleştirme kuralı şöyle konmuştur:
"Mürşit elinde mürit, gassâl elinde meyyit gibi olmalıdır."
Bu putperest sloganın bugünkü dille ifadesi şudur:
"Tarikat şefine mürit olan, ölü yıkayıcının elindeki ölü gibi olmalıdır."
Yani tarikat şefi onu ne yana çevirirse çevirsin, itiraz etmemelidir.
İşte, İslam ümmeti denen camia, bin yıla yakın bir süredir bu iki zehirli slogana teslim edilmiş durumdadır. Oysaki bu camianın inandığını iddia ettiği İslam, "Allah`tan başka hiçbir kişiye ve güce teslim olmamak" diye tanımlanan bir dinin adıdır.
Nerede o din, nerede "İslam ümmeti" denen camianın yaşadığı din!!!
İMAMI ÂZAM`DAN GAZALÎ`YE GEÇMENİN FATURASI
İslam tarihinde aklı prangalamanın sembolü sayılan Gazalî, tarikat hurafeciliğinin kaynak kitaplarından biri sayılan ünlü eseri İhyau`l-Ulûm`da şunu diyebiliyor:
"Mürşitlere intisap eden âlimler cahiller kadar yüksek mertebelere erişemezler. Çünkü mertebe kazanmak için mürşide tam teslimiyet şarttır. Âlimler ise teslimiyet göstermekten çok ilmî değerlendirmeler yaparlar."
Gazalî`nin bu sözleri, Kur`an açısından baktığımızda, tam bir bühtandır, Allah`a ve dine hakarettir. Bu talihsiz söylemden çıkan sonuç şudur: Adam olmak için ilimden kaçmak, ilimden nefreti kutsallaştıran birilerine sığınmak lazımdır.
Kur`an, Gazalî`nin dediğinin tam tersini söylüyor. Mürşit ilimdir. Kur`an ilimden başka mürşit kabul etmez. Eğer kişiden bir mürşit söz konusu olacaksa bu da ilim adamıdır.
Gazalî`den üç buçuk asır önce yaşayan ve Arapçılığa karşı akılcılığın öncülüğünü yapan şehit dahi İmamı Âzam, tam bu noktada, Kur`an düşüncesinin temel anlayışını formullendirirken şöyle demiştir:
"Eğer dünya ve âhirette Allah`ın velilerinden maksat bilginler değilse, Allah`ın velisi yok demektir."
İmamı Âzam hikmetini bırakıp Gazalî hezeyanına geçmenin faturası çok ağır olmuştur. İslam dünyası şunu artık anlamak zorundadır:
İlim yoksa ne velilik vardır ne de mürşitlik. İlim yoksa sadece sahtekârlık, riyakârlık ve bir de Allah ile aldatmak vardır. Öyle şey yoktur deniyorsa, o zaman imansızlık vardır.
KAYNAK
