İETT otobüsüne düzenlenen molotoflu saldırının ardından hayatını kaybeden Serap Eser’in annesi hasta yatağında konuştu: Annesi olmadan bir yere gitmezdi, şimdi annesinin parçasını aldı gitti yavrum...
Molotof kokteylli saldırıda ölen 17 yaşındaki Serap Eser’in annesi Ayşe Eser, bacaklarından yapılan doku nakli nedeniyle şimdi kızının yattığı serviste, onun ardından ağıt yakıyor: “Bensiz hiçbir yere gitmezdi, annesinin parçasını aldı gitti yavrum.”
KIZINI KURTARMAK İÇİN AMELİYAT OLDU
Serap, 8 Kasım akşamı dersane dönüşü yaşadığı saldırının ardından hastaneye kaldırılmış ve sağlığına kavuşacağı açıklanmıştı. Hastanede yaşanan enfeksiyonla birlikteyse umutlar tükenmişti artık. Kızına yeniden can verme ümidiyle bacaklarından doku aldıran acılı anne, Serap’ını hastaneden “cansız” uğurlamak zorunda kaldı. Kızının mezarını ziyaret edip doya doya ağlayamadı bile.
EVLADIMIZA ŞEHİT PAYESİ ÇOK GÖRÜLDÜ
Baba Zübeyir Eser’se MHP lideri Devlet Bahçeli’yi kastederek bir kırgınlığını da dile getiriyor: “Şehit olan erlerimizle ilgili günlerce konuştu; benim yavrum şehit değil miydi? Ondan hiç bahsetmedi.” Valiliğe başvuruda bulunduklarını ama devlet, “üzerinde resmi üniforma taşırken” terör saldırısına uğrayanları şehit saydığı için kızlarına bu payeyi alamadıklarını anlatan baba, “Benim evladımı terör almadı mı? Ben neden bir şehit babası olmanın gururunu yaşamayayım?” diyor.
KÜRTLERDEN PEKÇOK AHBABIMIZ VAR
Saldırıyı yapanların komşuları olduğundan bahsediyoruz. Anne Eser: “Samimiyetimiz yoktu o aileyle. Türk, Kürt, Alevi, pekçok komşumuz, ahbabımız da var. Canımız gitti, siyaset derdinde mi olacağız? İnşallah başka canlar da yanmaz.”
‘Anne beni yakıyorlar’ diye uykusundan uyanıyordu
Birkaç hafta önce refakatçi olarak Serap’ın başucundan ayrılmayan Ayşe Hanım’ın bacakları sargı içinde ama o, kendi ağrısını, acısını hissetmiyor bile. Çünkü asıl sarılamayacak yara yüreğinde: “Yoğun bakıma girmeden 2-3 gün önce ‘Anne koş, beni yakıyorlar; anne kibrit atıyorlar üzerime’ diyerek uyanıyordu kabuslarından. Cenazesine bile gidemedim. Son yolculuğuna teyzeleri dayıları gönderdi onu. Annesi olmadan bir yere gitmezdi, şimdi annesinin parçasını aldı gitti yavrum.”
BENİM EVLADIMIN DERSANEYE GİTMEKTEN BAŞKA SUÇU YOK
Baba Zübeyr Eser soruyor: “Yavrum dershaneye gidip geliyordu başka ne suçu vardı? ‘Niye ben’ diyordu sürekli, ‘ niye ben?’ Kızımı bağrıma basıp onunla beraber ben de yansaydım keşke. Dağdakiler yetmedi, şehre indi terör. Başbakan’ın da dediği gibi onlar da çocuk belki ama yarın başkasını yakmayacağını bilebilir miyiz? Ömürboyu hapisten çıkamasınlar.”
Kızının öleceğini önceden hissetti
Serap’ın büyük ağabeyi Ümit Eser annesinin Serap’ın kurtulamayacağını hissettiğini söylüyor: “Kardeşim daha yoğun bakıma girmeden önce annem söylüyordu. ‘Çocuklar, gelen giden çok olacak, evdeki çay bardaklarını artırın. Bu kız buradan çıkamayacak’ diyordu. Kızıyordum. Ama yoğun bakımdan çıkamayacağını bile bile masaya yattı. Bir tanecik kızını kendi eliyle toprağa bile veremedi. Acılarının hangi birine yansın ki?”
KaynaK